شاهزاده و شاهدخت پارسی
دست نوشته های نیما و نازنین
شگفت زده مانده ام. افسون شده ام!...من بهت زده ی پروردگارم.اینک خداوند مرا افسون کرده است. در او رخنه نمی توان کرد.کلمات وصف گر او نیستند.او خود خالق کلمات است. دو سر جهان را به اندیشه ام وصل می کنم و تنها٬می اندیشم. پیش می روم تا ثابت کنم انسان بودن٬دشوار ترین مسولیت همی کاینات است. جهان را به خداوند تقدیم می کنم...نوشته هایم را نیز. آن ها فریاد می زنند:من در میان خود او در حال زیستنیم! ما همگی چنینیم و او به انتظار پیوستن یکایک ما. هر ثانیه برای من پایان جهان است.گویی لحظه ای دیگر٬در پی آن نخواهد رسید و اگر رسید آن لحظه تولد دوباره ی جهان خواهد شد. در این زمان که من این نقطه (.) را میگذارم سرشار از تمامی معانی کاینات ٬همه ی عظمت ها و حقارت ها خواهد بود...تا من آن را در کجا گذارده و یا از کجا برداشته باشم٬یا این که نقطه ی مشابه یا متفاوت بعدی را چگونه با آن همراه خواه کرد؟! پ.ن:می دونم اون چیزی نیست که دلت می خواد ولی تقدیمت٬درخشان ترین!
| Design By : Nima Mohseni |
زندگی من به نظرم همانقدر غیر طبیعی نا معلوم و باور نکردنی می اید که نقش روی قلمدانی که با ان مشغول نوشتن هستم.گویا یک نفر نقاش مجنون وسواسی روی جلد این قلمدان را کشیده.اغلب به این نقش که نگاه می کنم مثل این است که به نظرم اشنا می اید.شاید برای همین نقش است...شاید همین نقش مرا وادار به نوشتن می کند
Authors