شکوه هزاران ساله زن ایرانی

ای زن اینقدر گریه و زاری مکن و به خاطر بیاور که دنیا برای دختران، محنت سرایی بیش نیست، اما بسیار پیشتر از آنکه مارتین لوتر، بنیانگذار عصر روشنگری مغرب زمین در سوگواری مرگ دخترش به همسرش کاترین، اینگونه دلداری دهد، در ایران باستان زنان در کسوت پادشاه، فرمانده ناوگان کشتیرانی، ابریشم باف و نقره کاران تخت جمشید حقوق برابر، با مردان داشتند، دختران از مهد کودک های رایگان استفاده می کردند و زنان دارای حق برابر ارث و طلاق و پیروی از خرد در گزینش همسر بودند آنها حتی با مردان در بازی چوگان رقابت می کردند.

یادآوری نقش برجسته های گذشتگان به معنای میراث خواری تمدنی نیست که سالهاست گرد فراموشی می خورد اما چون بسیار نمادهای دیگر که فراموش شده اند و برای نسل ترد و نازکی که می کوشد واژگانی چون والنتاین و 8 مارس را تلفظ کند، یادواره ای است از گرامیداشت ریشه ها.

اینک این نسل باید به تلاش های طاقت فرسای زنان کارگر، زنان فرهیخته و پیشرو جهان در پس روزهای سرد نابرابری در سوله های کارگری و قانونی و در مجاورت هایدپارک برایانت و خیابانهای سیدنی و برلن ارج بگذارد و از آن الهام گیرد.

زنان شبیه پرندگانند، در قفس زندگی می کنند، آنها برای سالها این کار را انجام می داده اند، با یک دستمزد درجه دوم. آزادی زنان می رود تا این قفس را خراب کند حالا به ما بپیوندید و خروشان شوید.

این متن یکی از اعلامیه های زنان برای برگزاری مراسم سالانه روز جهانی زن است که به بعد از جنگ جهانی اول بر می گردد.